Çokgözlü Vatan Mavisi
Polyommatus igisizilim / Igisizilim's Blue
Bu türe ait fotoğraf henüz üyelerimiz tarafından yüklenmemiştir.
Türkiye Dinamik İl Dağılım Haritası
Saha Çekim Tarihlerine Göre Uçuş Zamanı Grafiği
Sistematik
Kırmızı El Kitabı Koruma Statüsü
Asgari Endişe (Least Concern)
Bu türün küresel popülasyonu ve habitat dengesi şu an için tehlike altında değildir.
Editör
İrfan Demirel / Uşak
Genel Tanım
Çokgözlü Vatan Mavisi (Polyommatus igisizilim), Lycaenidae (Bakırgüzelleri) familyasının Polyommatinae (Çokgözlüler) alt familyasına ait; neredeyse tamamen Anadolu coğrafyasının en sarp sıradağ hatlarına, yüksek Alpin steplerine ve rüzgarlı Alpin meralarına kilitlenmiş, biyocoğrafik ve evrimsel değeri paha biçilemez bir imza endemiktir.
Polyommatus cinsinin o yüksek Alpin habitatlara uyum sağlamış takson hiyerarşisi içerisinde, özellikle kanat altındaki o narin, dumanlı halka desenleri ve erkek bireylerinin gökyüzünü andıran asil mavi pullarıyla ayrışan bu nadide canlı; kelebekler.com.tr veri yapımızın en prestijli, en seçkin endemik sütunlarından birini oluşturmaktadır.
Taksonomi ve Endemizm Değeri
- Bilimsel Adı: Polyommatus igisizilim – Doğu Akdeniz ve Doğu Anadolu geçiş kuşağının sarp zirvelerinden toplanan tip örnekler üzerinden tanımlanarak dünya doğa tarihine kazandırılmış, ismini bu toprakların asaletinden alan çok özel bir taksondur.
- Halis Bir Anadolu Endemiği: Avrupa ovalarında, Balkan coğrafyasında veya komşu kıtalarda kesinlikle bulunmaz. Küresel ölçekteki popülasyon silsilesinin tamamı doğrudan Türkiye coğrafyasının dağ ekosistemlerine ve Alpin step şeritlerine sıkışmış kalıntı (relikt) bir karakter taşır. Bu yüzden platformumuzun global biyoçeşitlilik endeksinde ağırlığı en yüksek taksonlardandır.
Morfolojik Tanım ve Ayırıcı Teşhis Kriterleri
- Kanat Açıklığı: Genellikle 28–32 mm arasında değişen küçük-orta boyutta, kararlı ve kompakt bir kanat geometrisine sahiptir. High-Alpin kuşağın dondurucu sabah ayazlarına ve sert rüzgarlarına mukavemet gösterebilecek tüylü ve kalın bir toraks (göğüs) kas mimarisi barındırır.
- Erkek Birey (Gök Mavisi Kontrast): Erkeklerin kanat üst yüzeyleri, kenarlara doğru narin ve ince kömür karası bir hatla kesilen, oldukça berrak ve parlak bir gök mavisidir. Pulların metalik yansıması güneş altında parıldar. Saçaklar saf, lekesiz beyazdır.
- Dişi Birey (Kriptik Toprak Tonları): Dişiler tamamen amorf bir koruyucu renge bürünerek kanat üstünde dumanlı esmer / koyu kahverengi tonları sergiler. Arka kanat kenarlarında narin, sıralı turuncu aycıklar (submarjinal lekeler) barındırır.
- Kanat Altı ve Teşhis Kriterleri (Altın Kural):
- Arka kanat alt yüzeyi kirli boz-kahverengi veya grimsi emaye zemin rengine sahiptir. Kanat altını merkezden kesen dikey beyaz çizgi (kama) yapısı bu türde oldukça belirsiz, silik veya tamamen kaybolmuş durumdadır (Bu özellik onu diğer bazı beyaz şeritli çokgözlülerden ayırır).
- Ön ve arka kanat altında, içi saf beyaz pupil (göz bebeği) barındıran siyah göz lekeleri (ocelli) narin, düzenli halkalar halinde dizilmiştir. Arka kanat uç açısına doğru (submarjinal hat) turuncu lekeler yer alır ancak tabana yakın bölgede metalik yeşil-mavi safir pulların kırılmasıyla oluşan pırıltılı bir alan göze çarpar. Kelebek dik bir kalker taşının üzerine konup kanatlarını sımsıkı kapattığı anda saniyeler içinde mükemmel bir liken dokusuna dönüşerek kamufle olur.
Habitat, Davranış ve Fenoloji
- Yaşam Alanı Tercihi: Ekolojik istekleri (valansı) dar, ekstrem ve doğrudan kireçtaşlı/kalkerli yüksek dağ step vejetasyonuna endeksli olan mutlak bir kserofil (kurakçıl) Alpin ve Subalpin uzmanıdır. Yoğun, nemli sahil orman kuşaklarından tamamen kaçarak dağların en sarp karasal şeritlerine sığınmıştır. Genellikle 1600 metreden başlayıp 2400 metre dondurucu Alpin zirve kuşaklarına kadar uzanan:
- Çorak, çıplak kireçtaşlı sarp dağ yamaçları, dik tebeşirli şevler, rüzgara açık Alpin meralar,
- Tırtıllarının yegane konukçusu olan dağ buğdaygillerinin ve baklagillerinin taban bulduğu bol güneş alan güney bakarlı dik yamaçlar temel habitatıdır.
- Davranış Mekaniği: Havada uzun uzadıya süzülmez. Erkek bireyler güneşli temmuz sabahlarında, Alpin bitki örtüsü üzerinde yer seviyesine olağanüstü yakın (~5-15 cm yükseklikte), adeta bir mermi gibi hızlı, keskin ve zikzaklı uçuşlar sergilerler. Sıcak saatlerde nemli çakıl taşlarından mineral toplamak amacıyla çamurlu alanlara konarlar (mud-puddling).
- Tavizsiz Tek Kuşaklı Dar Yaz Döngüsü (Mutlak Univoltin Fenoloji): Dağ vejetasyonunun karasal yaz kuraklığıyla hızla kavrulup sararmasına endeksli olarak ülkemizde yılda kesin ve kararlı olarak yalnızca tek bir dar yaz kuşağı (univoltin) geliştirirler. Ergin bireyler rakıma ve karların erime ritmine bağlı olarak yalnızca Haziran sonundan Ağustos ortasına kadar aktif uçuşta görülebilirler. Popülasyon zirvesi Temmuz ayıdır.
Beslenme ve Yaşam Döngüsü
- Larval Konukçu Bitkileri: Tırtılları, zorlu Alpin şartlarına meydan okuyan Fabaceae (Baklagiller) familyasından, kserofil karakterdeki endemik ve lokal Onobrychis (Korunga), Hedysarum ve sert yapraklı dikenli Astragalus (Geven) topluluklarının narin yaprak dokularına mutlak bağımlıdır.
- Gelişim ve Karınca Ortaklığı (Mirmekofili): Dişiler narin, basık kubbe şeklindeki fildişi-yeşil yumurtalarını doğrudan konukçu bitkinin taze yaprak koltuklarına veya tomurcuk diplerine tek tek bırakırlar. Yumurtadan çıkan minik tırtıllar, gövde renkleri sayesinde bitki üzerinde olağanüstü kamufle olurlar. Tırtılları Lycaenidae anatomisine has tombul, tespih böceği formunda etli bir gövde mimarisine sahiptir. Salgıladıkları tatlı sıvılar sayesinde Alpin karınca türleriyle simbiyotik bir ortaklık (mirmekofili) yürütürler ve karıncalar tarafından korunurlar. Kışı larva (tırtıl) evresinde, otların kök boğazına yakın tabanda ağır bir hibernasyon altında geçirirler. Baharda havaların ısınmasıyla taze yaprakları yiyerek büyürler ve haziran başında toprağa yakın tabanda gevşek bir koza içinde narin bir pupaya dönüşürler.
Dağılım ve Korunma Statüsü
- Türkiye Dağılışı (Anadolu Dağlarının İmzası): Anadolu coğrafyasının dağ ve step ekosistemlerinin biyocoğrafik köklülüğünü ve endemizm zenginliğini gösteren en karakteristik Çokgözlü elemanlarındandır. Ülkemizde yayılışı İç Anadolu'nun güney ve doğu şeritleri, Toroslar silsilesinin yüksek geçitleri ve Doğu/Güneydoğu Anadolu'nun o yüksek karasal dağlık platolarına (özellikle Kahramanmaraş, Malatya, Sivas, Erzincan, Erzurum ve Hakkari dağ hatları) parçalı koloniler halinde dağılmıştır. Batı ve kuzey nemli kıyı şeritlerinde popülasyon tamamen sıfırlanır.
- IUCN Kırmızı Liste Statüsü: Küresel ve bölgesel ölçekte parçalı step habitat yapısı nedeniyle ulusal düzeyde ekolojik değeri, nadirliği ve koruma/izleme önceliği son derece yüksek olan imza endemiklerimizdendir.
- Lokal Tehdit Faktörleri: Yaşam döngüsü yüksek dağ steplerine ve Alpin korunga/geven örtüsüne bağlı olduğu için habitat müdahalelerine karşı aşırı hassastır. En büyük başat tehditler, kireçtaşlı yüksek dağlık şevlerde açılan kontrolsüz taş ocakları, kalker ocakları ve yol genişletme/altyapı çalışmaları yüzünden yamaçların dinamitlerle patlatılarak o hassas otsu örtünün iş makineleriyle kökten kazınmasıdır. Ayrıca yüksek meralarda yapılan erken ve aşırı küçükbaş otlatma baskısı (hayvanların ot örtüsünü tabandan ezerek parça pinçik etmesi ve pupaları ezmesi) lokal endemik kolonileri doğrudan tehdit etmektedir.
Yaşam Alanı
1800-2400 metre rakımlarda yer alan subalpin ve alpin çayırlar, taşlık ve kayalık yamaçlar ile geven topluluklarının bulunduğu dağlık alanlar.
Konukçu Bitkiler
Astragalus (Geven) türleri, özellikle Astragalus lineatus (Çizgili geven).
Türkiye Dağılımı
Doğu Anadolu Bölgesi, özellikle Kars, Erzurum ve Ardahan illerinin yüksek dağlık kesimleri.
Bilimsel Kaynakça
Tehlike Kategorileri & Kırmızı Kitap
Türün küresel nesli tehlike statüsü ve koruma kararları IUCN Red List verileriyle senkronize edilmiştir.
Taksonomik İsimlendirme
Bilimsel Latince isimlendirmeler, sinonimler ve kabile hiyerarşisi The Global Lepidoptera Names Index esas alınarak tescillenmiştir.
Coğrafi Dağılım Matrisi
Türlerin Palearktik bölge ve dünya üzerindeki koordinatlı haritalama alt yapısı GBIF açık bilim ağından beslenmektedir.
Avrupa Fauna Standartları
Bölgesel popülasyon kayıtları ve göç rotası modellemelerinde Fauna Europaea referans alınmıştır.
Saha Gözlemleri
Tümünü Gör →Henüz saha gözlemi eklenmemiş.